
Θεατρολογική Έρευνα, Σκηνοθετική Πρακτική και Καλλιτεχνική Παιδαγωγική
Ακαδημαϊκή Συγκρότηση και Ερευνητικό Υπόβαθρο
Υποψήφιος Διδάκτωρ Σκηνοθεσίας, Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου
Ο Ερμής Περιστέρης, γεννημένος το 1995 στην Αθήνα, αντιπροσωπεύει μια διακριτή περίπτωση της σύγχρονης ελληνικής θεατρικής σκηνής, καθώς η πορεία του συνδυάζει οργανικά τη θεωρητική θεατρολογική έρευνα, τη σκηνοθετική πρακτική και την καλλιτεχνική παιδαγωγική. Η επιστημονική του συγκρότηση θεμελιώνεται στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου στο Ναύπλιο, από το οποίο έλαβε τόσο το προπτυχιακό του πτυχίο όσο και τον μεταπτυχιακό του τίτλο ειδίκευσης από το Πρόγραμμα «Θέατρο και Κοινωνία: Θεωρία, Σκηνική Πράξη και Διδακτική».
Η σύνδεση αυτή με την ακαδημαϊκή κοινότητα παραμένει ενεργή, καθώς εκπονεί τη διδακτορική του διατριβή ως υποψήφιος διδάκτωρ του ιδίου τμήματος, εστιάζοντας στην πρακτική εφαρμογή της θεατρολογικής θεωρίας στη σκηνή.Η ακαδημαϊκή εξέλιξη του Ερμή Περιστέρη επηρεάζει άμεσα τη μεθοδολογία του, καθώς η θεωρία του εφαρμοσμένου και κοινωνικού θεάτρου μεταφράζεται σε σκηνική δράση.
Η πανεπιστημιακή του παιδεία συμπληρώθηκε από τριετείς ελεύθερες σπουδές υποκριτικής και κινηματογράφου, καθώς και από τη συμμετοχή του σε εξειδικευμένα καλλιτεχνικά σεμινάρια με καταξιωμένους δημιουργούς και σχήματα της σύγχρονης σκηνής, όπως η ομάδα Blitz, ο Γιάννης Μόσχος, ο Γιάννης Οικονομίδης, ο Γιάννης Καλαβριανός, ο Νίκος Καραθάνος, ο Σίμος Κακκάλας και η Γεωργία Μαυραγάνη.
Η επίδραση των εν λόγω δημιουργών είναι εμφανής στην επιλογή του να εργάζεται κυρίως με τη μέθοδο του θεάτρου ντοκουμέντο και της συλλογικής δραματουργίας, αναζητώντας μια σκηνική γλώσσα απαλλαγμένη από περιττά διακοσμητικά στοιχεία.
Η αναγνώριση της επιστημονικής και καλλιτεχνικής του επάρκειας οδήγησε στην πρόσκλησή του από το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου να διδάξει στο πλαίσιο της νέας κατεύθυνσης «Σκηνοθεσίας Θεάτρου και Σκηνικών Τεχνών».
Η ενσωμάτωσή του στο διδακτικό πρόγραμμα, ειδικότερα στο μάθημα «Υποκριτική και Κοινωνία Ι: το Θέατρο», υπογραμμίζει την προσπάθεια της ακαδημαϊκής κοινότητας να συνδέσει την εκπαίδευση με την επαγγελματική πράξη μέσω των αποφοίτων της που αναπτύσσουν έντονη δράση στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Η Θεατρική Ομάδα mementaλ: Ίδρυση, Φιλοσοφία και Πρώιμο Έργο [mementaλ.gr]
Η ίδρυση της θεατρικής ομάδας mementaλ τον Φεβρουάριο του 2015 από τον Ερμή Περιστέρη και τη Σοφία Αρναουτάκη αποτέλεσε το όχημα για την πρακτική εφαρμογή των καλλιτεχνικών και κοινωνικών τους αναζητήσεων. Η ομάδα γεννήθηκε στο πλαίσιο του πανεπιστημιακού μαθήματος «Θεατρική Παραγωγή» στο Ναύπλιο, υπό την καθοδήγηση της καθηγήτριας Άννας Τσίχλη.
Αρχικός στόχος του σχήματος υπήρξε ο πειραματισμός με τα όρια της σκηνής και η αναζήτηση της οργανικής αλήθειας μέσω της συλλογικής δουλειάς.Η mementaλ εξελίχθηκε σε επαγγελματικό πυρήνα που απαρτίζεται από θεατρολόγους, ηθοποιούς, δημιουργούς και εμψυχωτές του κοινωνικού θεάτρου, συμπεριλαμβάνοντας στην πορεία σταθερούς συνεργάτες όπως ο Σπύρος Ασημένιος, ο Στέλιος Κουλετάκης και η Κατερίνα Μεφσούτ.
Η φιλοσοφία της ομάδας εστιάζει στη χρήση του θεάτρου ως εργαλείου παρέμβασης και ενδυνάμωσης παιδιών, εφήβων και κοινωνικά αποκλεισμένων ομάδων. Η δράση της χαρακτηρίζεται από έντονη αποκέντρωση, καθώς παραστάσεις της έχουν παρουσιαστεί σε πόλεις όπως το Ναύπλιο, το Άργος, η Ερμιόνη, οι Σέρρες, η Πάτρα, η Αθήνα, ο Πειραιάς, καθώς και στη Ζυρίχη της Ελβετίας.
Η πρώτη παραγωγή της ομάδας πραγματοποιήθηκε τον Μάιο του 2015 με το έργο «Γιοί και κόρες» του Γιάννη Καλαβριανού, το οποίο παρουσιάστηκε στο Θέατρο Τριανόν στο Ναύπλιο, στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Σερρών, στο Φεστιβάλ Αστριτσίου στην Κρήτη και στο Πολιτιστικό Κέντρο Άργους.
Η παράσταση, η οποία υποστηρίχθηκε από τη Δραματική Σχολή Τράγκα, βασίστηκε σε προφορικές μαρτυρίες απλών ανθρώπων για γεγονότα που σημάδεψαν τη νεότερη ελληνική ιστορία, εισάγοντας την ομάδα στη μεθοδολογία του θεάτρου της πραγματικότητας.
Το 2016, η ομάδα παρουσίασε το έργο «The Sunset Limited» του Cormac McCarthy, σε μετάφραση Αντώνη Πέρη και σκηνοθεσία Ερμής Περιστέρη. Η παράσταση, η οποία ανέβηκε στο Θέατρο Έναστρον, στο Θέατρο Μπιπ στο πλαίσιο του Φεστιβαλ Θεατρικής Παραγωγής και στο Θέατρο Τριανόν, αποτέλεσε μια σκηνική αναμέτρηση γύρω από υπαρξιακά ζητήματα ζωής και θανάτου, με πρωταγωνιστές τον Σπύρο Ασημένιο και τον Στέλιο Κουλετάκη, σε σχεδιασμό φωτισμών της Σοφίας Αρναουτάκη και σκηνογραφία του Francesco Moretti.
Η Σκηνοθετική Διαδρομή και οι Μετασκευές Κλασικών Μύθων
Η σκηνοθετική πορεία του Ερμή Περιστέρη περιλαμβάνει μια ευρεία γκάμα έργων, από κλασικές διασκευές έως σύγχρονη δραματουργία, διατηρώντας σταθερό τον προσανατολισμό του προς τον κοινωνικό ρεαλισμό. Το 2017 σκηνοθέτησε τη διασκευή του Σπύρου Ασημένιου στο έργο του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα «Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα», η οποία παρουσιάστηκε αρχικά στο Θεατρολογικό Συνέδριο Ναυπλίου και στη συνέχεια, το 2018, στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Σερρών. Την ίδια χρονιά, η ομάδα παρουσίασε την παράσταση «Στιγμές» στον Πολυχώρο Αρτίκι στην Ερμιόνη, συνεχίζοντας την έρευνα πάνω στη μικροϊστορία και τις καθημερινές ανθρώπινες σχέσεις.
Η διεθνής δραστηριότητα του σκηνοθέτη αναπτύχθηκε κατά τη διετία 2021–2022, όταν εισηγήθηκε καλλιτεχνικό εργαστήριο στη Ζυρίχη της Ελβετίας, το οποίο οδήγησε στη δημιουργία της παράστασης «Vielleicht ist es Elektra» (Ίσως να είναι η Ηλέκτρα). Πρόκειται για μια σύγχρονη μετασκευή του αρχαίου μύθου των Ατρειδών με κεντρικό πρόσωπο την Ηλέκτρα, η οποία παρουσιάστηκε στο Theater Stok της Ζυρίχης σε συμπαραγωγή της mementaλ με το Terrasse Ensemble, ένα σχήμα ελλήνων δημιουργών της διασποράς. Το έργο έθεσε υπό αμφισβήτηση τη σχέση του συστήματος δικαιοσύνης με την αυτοδικία, αναλύοντας την πατριαρχική δομή της κοινωνίας και το ψυχολογικό σύμπλεγμα της ηρωίδας μέσα από μια σύγχρονη, ανακριτική σκηνική συνθήκη.
Η συνεργασία με το Terrasse Ensemble συνεχίστηκε το 2024 με την παρουσίαση της πρωτότυπης κωμωδίας καταστάσεων «Backstage Stories» (και της αναθεωρημένης εκδοχής «Backstage Stories Reloaded») στο ίδιο θέατρο, σε κείμενο του Ερμή Περιστέρη και της Σοφίας Αρναουτάκη. Η παράσταση, η οποία ανέβηκε υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Άννας Τσίχλη Μποασονά, χρησιμοποίησε ως όχημα το σαιξπηρικό σύμπαν για να σχολιάσει με χιούμορ τις αντιφάσεις, τις φιλοδοξίες και τις ματαιώσεις των ανθρώπων του θεάτρου κατά τη διαδικασία μιας πρόβας.
Το 2023, ο Περιστέρης σκηνοθέτησε στο Θέατρο Αλκμήνη το σύγχρονο έργο του Σπύρου Ασημένιου με τίτλο «Λιποτάκτες». Το έργο αυτό, που χαρακτηρίζεται ως υπαρξιακή τραγική φάρσα, πραγματεύεται τη μετανεωτερική αποξένωση, τον κοινωνικό αποκλεισμό και την έννοια του πολέμου μέσα από την περιπλάνηση δύο ηρώων σε ένα αστικό τοπίο. Η παράσταση ανέδειξε τη βαθιά συντροφικότητα των ηρώων απέναντι στο υπαρξιακό κενό, συνδυάζοντας το παράλογο με τον απόλυτο ρεαλισμό.Το Θέατρο Ντοκουμέντο και η Ιστορική Έρευνα: «Άκου μικρέ, ο Πειραιάς βομβαρδίστηκε»
Η πλέον ώριμη καλλιτεχνική και ερευνητική στιγμή του Ερμή Περιστέρη αποτυπώνεται στη δημιουργία του θεατρικού ντοκιμαντέρ «Άκου μικρέ, ο Πειραιάς βομβαρδίστηκε», το οποίο παρουσιάστηκε στη Σκηνή Ωμέγα του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά από τις 13 Νοεμβρίου έως τις 7 Δεκεμβρίου 2025. Η παράσταση αποτελεί καρπό συστηματικής ιστορικής έρευνας που διήρκησε οκτώ έτη, εστιάζοντας στον καταστροφικό συμμαχικό βομβαρδισμό του Πειραιά της 11ης Ιανουαρίου 1944.
Η δραματουργική επεξεργασία, την οποία υπέγραψε ο Περιστέρης από κοινού με τον Σπύρο Ασημένιο, βασίστηκε σε προφορικές μαρτυρίες επιζώντων, επίσημα αρχειακά έγγραφα, εφημερίδες της εποχής και ιστορικά τεκμήρια. Ο ίδιος ο Ασημένιος αναφέρει χαρακτηριστικά ότι ο Περιστέρης πραγματοποίησε το μεγαλύτερο μέρος της έρευνας με εξαιρετική επιμονή, αναζητώντας πηγές και διασταυρώνοντας στοιχεία κατά τη διάρκεια νυχτερινής μελέτης.
Για τη διασφάλιση της επιστημονικής εγκυρότητας του εγχειρήματος, αξιοποιήθηκε υλικό από τις διπλωματικές εργασίες των θεατρολόγων Πολύμνιας Θεοδωράκη και Αγγελικής Κωνστάντιου, ενώ υπήρξε στενή συνεργασία και υποστήριξη από τον Προϊστάμενο του Τμήματος Βιβλιοθήκης και Ιστορικών Αρχείων, Δρ. Κώστα Κουρμουλάκη.
Η παράσταση συνδύασε τον θεατρικό λόγο με οπτικοακουστικό υλικό, ανασυνθέτοντας την εμπειρία του άμαχου πληθυσμού που έζησε στα καταφύγια υπό τον ήχο των σειρήνων. Η σκηνοθετική προσέγγιση απέφυγε την απλή παράθεση ιστορικών γεγονότων, επιδιώκοντας να ενσαρκώσει τη βιωμένη εμπειρία και να αναδείξει την αθέατη πλευρά της Ιστορίας, αυτή που γράφεται στις σκιές των επίσημων καταγραφών.
Κινηματογραφικό Έργο, Οπτικοακουστικές Παραγωγές και Καλλιτεχνική Παιδαγωγική
Η ενασχόληση του Ερμή Περιστέρη με την κινούμενη εικόνα αναπτύχθηκε παράλληλα με τη θεατρική του δραστηριότητα. Το 2018 σκηνοθέτησε τις μικρού μήκους ταινίες «Sonder», «Party» και «in progress», οι οποίες προβλήθηκαν στους αθηναϊκούς κινηματογράφους Αλεξάνδρα και Ιντεάλ. Η ταινία «Sonder» δημιουργήθηκε στο πλαίσιο των εργαστηρίων του Filmschool. Στο πλαίσιο των προβολών του Filmschool 2018 στον κινηματογράφο ΑΣΤΟΡ, παρουσιάστηκε επίσης η πειραματική του δημιουργία με τίτλο «4ο Βίντεο». Επιπλέον, έχει αναλάβει τη δημιουργία οπτικοακουστικού υλικού προώθησης για θεατρικές παραστάσεις, όπως το trailer της παραγωγής «Αρμπάιτ» (Arbeit) σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη και Αντώνη Τσιοτσιόπουλου στο Θέατρο Σταθμός (2025–2026).
Στον τομέα της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης, ο Περιστέρης κατέχει τη θέση του Συμβούλου Σπουδών στην Ανώτερη Δραματική Σχολή Τράγκα.
Η παιδαγωγική του προσφορά περιλαμβάνει τη διδασκαλία και τη σκηνοθετική καθοδήγηση των σπουδαστών στις ετήσιες παρουσιάσεις της σχολής. Στο πλαίσιο αυτό, καθοδήγησε τις παρουσιάσεις των σπουδαστών του πρώτου έτους τον Μάιο του 2026.
Η σχέση του με τη σχολή και την ιστορία της εκδηλώθηκε επίσης μέσω της επιστημονικής του έρευνας. Στο 10ο Φοιτητικό Συνέδριο του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου (Ιούλιος 2022), παρουσίασε την εισήγηση «Θάνος Τράγκας (1904-1983): Ο δάσκαλος, το αρχείο, οι μαθητές του και ένα ντοκιμαντέρ», επιχειρώντας τη συστηματική καταγραφή και διάσωση της μεθοδολογίας του ιστορικού δασκάλου της υποκριτικής.
Επιπλέον, συμμετείχε ως βοηθός σκηνοθέτης του Θάνου Περιστέρη στην αντιπολεμική παράσταση «Ράνια και Λάουρα» του Άγγελου Γόντικα, η οποία παρουσιάστηκε το 2020 στο Δημοτικό Θέατρο Πάτρας «Απόλλων» με τη συμμετοχή των τελειόφοιτων σπουδαστών της Σχολής Τράγκα.
Η θεωρητική του παρέμβαση επεκτείνεται και σε ζητήματα καλλιτεχνικής εκπαίδευσης και εργασιακών δικαιωμάτων των ηθοποιών, όπως αποτυπώνεται στο άρθρο του «Περί καλλιτεχνών και θεατρικής παιδείας» (Ιούλιος 2025), όπου ανέλυσε τις θεσμικές ασάφειες και τις κινητοποιήσεις στον καλλιτεχνικό χώρο σε σχέση με το άρθρο 16 του Συντάγματος.
Συστηματική Καταγραφή Καλλιτεχνικού και Εκπαιδευτικού Έργου
Η πολυσχιδής δραστηριότητα του Ερμή Περιστέρη αποτυπώνεται στους ακόλουθους πίνακες, οι οποίοι παρουσιάζουν συγκεντρωτικά το σκηνοθετικό, κινηματογραφικό και εκπαιδευτικό του έργο, διευκολύνοντας τη μελέτη της εξέλιξής του.
Θεατρικές Παραστάσεις
| Έτος | Τίτλος Παράστασης | Ιδιότητα | Χώρος / Φεστιβάλ Παρουσίασης | Βασικοί Συντελεστές / Παραγωγή |
|---|---|---|---|---|
| 2015 | Γιοί και κόρες (Γ. Καλαβριανού) | Σκηνοθέτης (με Σ. Αρναουτάκη) | ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Σερρών, Φεστιβάλ Αστριτσίου, Πολιτιστικό Κέντρο Άργους, Θέατρο Τριανόν Ναυπλίου | X. Μ. Γκιουλέμε, Α. Κόκκαλης, Α. Παγκάλου, Φ. Παϊτάκη, Κ. Σιώζος / mementaλ |
| 2016 | The Sunset Limited (C. McCarthy) | Σκηνοθέτης | Θέατρο Έναστρον, Θέατρο Μπιπ, Θέατρο Τριανόν | Σ. Ασημένιος, Σ. Κουλετάκης, σχεδ. φωτισμών: Σ. Αρναουτάκη / mementaλ |
| 2017 | Άκου μικρέ | Σκηνοθέτης | Φεστιβάλ Αθηνών (σε συνεργασία με το Δημοτικό Θεάτρο Πειραιά) | mementaλ |
| 2017 | Έρωτας ή τίποτα / Το Πέραμα και οι κάτοικοί του | Συντελεστής | Πάρκο της Εργατιάς (Δραπετσώνα) | Κ. Ξάφη, Δ. Φασούλα / Θεατρική Ομάδα Santé |
| 2017 | Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα (Φ. Γ. Λόρκα) | Σκηνοθέτης | Θεατρολογικό Συνέδριο Ναυπλίου, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Σερρών (2018) | Διασκευή: Σ. Ασημένιος / mementaλ |
| 2019 | Στιγμές | Σκηνοθέτης | Πολυχώρος Αρτίκι (Ερμιόνη) | mementaλ |
| 2020 | Ράνια και Λάουρα (Α. Γόντικα) | Βοηθός Σκηνοθέτη | Δημοτικό Θέατρο Πάτρας «Απόλλων» | Σκηνοθεσία: Θ. Περιστέρης, τελειόφοιτοι Δραματικής Σχολής Τράγκα |
| 2022 | Vielleicht ist es Elektra | Δραματουργός, Σκηνοθέτης | Theater Stok (Ζυρίχη, Ελβετία) | Επιμέλεια κειμένου: Μ. Σκιαδά, σχεδ. φωτισμών: Ε. Περιστέρης, μουσική: Σ. Αρναουτάκη / mementaλ & Terrasse Ensemble |
| 2023 | Λιποτάκτες (Σ. Ασημένιου) | Σκηνοθέτης, Σχεδιαστής Φωτισμών | Θέατρο Αλκμήνη | Σ. Κουλετάκης, Σ. Ασημένιος, Α. Μούστας, Κ. Γεωργακόπουλος, Κ. Μεφσούτ / mementaλ |
| 2024 | Backstage Stories & Reloaded | Σκηνοθέτης, Συν-συγγραφέας | Theater Stok (Ζυρίχη, Ελβετία) | Κείμενο: Ε. Περιστέρης, Σ. Αρναουτάκη, επιμ. κειμένου: Ε. Αλτουβά / Terrasse Ensemble & mementaλ |
| 2025 | Άκου μικρέ, ο Πειραιάς βομβαρδίστηκε | Σκηνοθέτης, Συν-συγγραφέας | Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (Σκηνή Ωμέγα) | Κείμενο: Σ. Ασημένιος, Ε. Περιστέρης, ηθοποιοί: Σ. Ασημένιος, Λ. Γιαννουσάκη, Θ. Καφενταράκης, Κ. Μεφσούτ / mementaλ |
Κινηματογραφικό και Εκπαιδευτικό Έργο
| Έτος | Τίτλος Έργου / Δραστηριότητα | Κατηγορία | Πλαίσιο / Φορέας Υλοποίησης | Περιγραφή / Θεματική |
|---|---|---|---|---|
| 2018 | Sonder | Ταινία μικρού μήκους | Κινηματογράφοι Αλεξάνδρα και Ιντεάλ / Filmschool | Ψυχολογικό / Κοινωνικό δράμα |
| 2018 | Party | Ταινία μικρού μήκους | Κινηματογράφοι Αλεξάνδρα και Ιντεάλ | Σύγχρονη κοινωνική θεματική |
| 2018 | in progress | Ταινία μικρού μήκους | Κινηματογράφοι Αλεξάνδρα και Ιντεάλ | Πειραματική αφήγηση |
| 2018 | 4ο Βίντεο | Πειραματικός Κινηματογράφος | Κινηματογράφος ΑΣΤΟΡ / Filmschool 2018 | Προβολή στο πλαίσιο πρακτικών σεμιναρίων κινηματογράφου |
| 2022 | Θάνος Τράγκας (1904-1983) | Επιστημονική Εισήγηση | 10ο Φοιτητικό Συνέδριο Τ.Θ.Σ. Πανεπιστημίου Πελοποννήσου | Αρχειακή έρευνα για την ιστορία της θεατρικής εκπαίδευσης |
| 2025 | Περί καλλιτεχνών και θεατρικής παιδείας | Επιστημονικό Άρθρο | Δραματική Σχολή Τράγκα | Ανάλυση εργασιακών δικαιωμάτων καλλιτεχνών και του άρθρου 16 |
| 2025 | Arbeit (σκηνοθ. Γ. Παλούμπη, Α. Τσιοτσιόπουλου) | Βίντεο Προώθησης | Θέατρο Σταθμός | Δημιουργία διαφημιστικού trailer για τη θεατρική παράσταση |
| 2026 | Παρουσιάσεις Πρωτοετών Σπουδαστών | Υπόθεση Αντιγόνη | Σκηνοθεσία / Διδασκαλία | Δραματική Σχολή Τράγκα | Εκπαιδευτικό πρόγραμμα υποκριτικής και σκηνικής παρουσίασης |
| 2026 | Υποκριτική και Κοινωνία Ι: το Θέατρο | Πανεπιστημιακή Διδασκαλία | Τμήμα Θεατρικών Σπουδών Πανεπιστημίου Πελοποννήσου | Ενσωμάτωση στο πρόγραμμα σπουδών της κατεύθυνσης Σκηνοθεσίας |
Η Αισθητική του Τεκμηρίου και η Ηθική της Αναπαράστασης
Η συστηματική ενασχόληση του δημιουργού με το θέατρο ντοκουμέντο, όπως αποτυπώνεται στο «Άκου μικρέ, ο Πειραιάς βομβαρδίστηκε» (2025) και στο «Γιοί και κόρες» (2015), φέρνει στο προσκήνιο τη συζήτηση για τα όρια ανάμεσα στο ιστορικό τεκμήριο και τη θεατρική μυθοπλασία. Η χρήση προφορικών μαρτυριών επιζώντων και αρχειακού υλικού θέτει ζητήματα ηθικής ευθύνης απέναντι στην ιστορική μνήμη.
Όπως προκύπτει από τη δραματουργική ανάλυση της παράστασης του 2025, η μεταφορά μιας προφορικής μαρτυρίας από το βιωματικό της πλαίσιο στη θεατρική σκηνή εμπεριέχει νομοτελειακά το στοιχείο της αλλοίωσης. Η πρόκληση για τον σκηνοθέτη έγκειται στη διατήρηση μιας «κόκκινης γραμμής» που σέβεται την αυθεντικότητα του υλικού, ενώ ταυτόχρονα το εντάσσει σε μια λειτουργική σκηνική δομή.
Το θέατρο ντοκουμέντο δεν λειτουργεί ως απλό ρεπορτάζ ή παράθεση εγγράφων, αλλά ως μια διαδικασία ενσάρκωσης που επιτρέπει στο κοινό να βιώσει το συλλογικό τραύμα, μετατρέποντας τη σκηνή σε χώρο δημόσιου διαλόγου και ιστορικής αποκατάστασης.Η Σύγκλιση Θεωρητικής Έρευνας και Σκηνικής Πράξης
Η ακαδημαϊκή διαδρομή του Ερμή Περιστέρη ως υποψηφίου διδάκτορα και η ταυτόχρονη σκηνοθετική του δράση υπογραμμίζουν την ανάγκη για επιστημονικά τεκμηριωμένη καλλιτεχνική δημιουργία. Η θεωρητική γνώση γύρω από το εφαρμοσμένο θέατρο και τη σχέση του με την κοινωνία τροφοδοτεί άμεσα τις σκηνοθετικές του αποφάσεις.Η μελέτη του αρχείου του Θάνου Τράγκα και η διδασκαλία στη δραματική σχολή δείχνουν ότι η ιστορία της υποκριτικής παιδείας στην Ελλάδα μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για τη διαμόρφωση σύγχρονων εκπαιδευτικών μοντέλων. Η «δημιουργική δυσκολία» και η αυστηρή πειθαρχία που χαρακτηρίζουν τη μεθοδολογία του αποτελούν απάντηση στην ανάγκη για γειωμένο, ρεαλιστικό παίξιμο, μακριά από περιττούς εντυπωσιασμούς.
Η Διακρατική Δικτύωση και η Ταυτότητα του Ελληνικού ΘεάτρουΟι παραγωγές του Terrasse Ensemble στη Ζυρίχη, υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Περιστέρη, αναδεικνύουν τη σημασία της πολιτιστικής κινητικότητας και της διασύνδεσης της ελληνικής διασποράς με την εγχώρια σκηνή. Η επιλογή θεμάτων που συνδέουν τον αρχαίο μύθο με τη σύγχρονη πραγματικότητα («Vielleicht ist es Elektra») ή εξερευνούν τη θεατρική συνθήκη («Backstage Stories») επιτρέπει τη δημιουργία ενός δίγλωσσου, πολυπολιτισμικού διαλόγου.
Το θέατρο Stok λειτούργησε ως πεδίο συνάντησης της ελληνικής διασποράς με το ελβετικό κοινό, αποδεικνύοντας ότι η ελληνική θεατρική δημιουργία μπορεί να εξαχθεί με επιτυχία όταν πατά πάνω σε οικουμενικά καλλιτεχνικά ζητούμενα, όπως η πατριαρχία, η απονομή δικαιοσύνης και η φύση της καλλιτεχνικής δημιουργίας.Η διαδρομή του Ερμή Περιστέρη, από την ίδρυση της mementaλ το 2015 έως τις πρόσφατες πανεπιστημιακές και καλλιτεχνικές του παρεμβάσεις το 2026, αντανακλά μια συνολική στάση απέναντι στο θέατρο, όπου η καλλιτεχνική δημιουργία δεν νοείται ξεκομμένη από την επιστημονική έρευνα και την κοινωνική ευθύνη. Η επιμονή του στην τεκμηρίωση, τη συλλογικότητα και την αποκέντρωση διαμορφώνει ένα διακριτό στίγμα στην εγχώρια και διεθνή σκηνή.
