Στέλλα Δημητρακοπούλου

Στέλλα Δημητρακοπούλου
Στέλλα Δημητρακοπούλου

Δρ. Στέλλα Δημητρακοπούλου: Χορογράφος, Μηχανικός, Σκηνοθέτης

Μια Διεπιστημονική Δύναμη στις Παραστατικές Τέχνες

Η Δρ. Στέλλα Δημητρακοπούλου, καθηγήτρια Κίνησης και Χορού στην Ανώτερη Δραματική Σχολή «Μαίρης Βογιατζή-Τράγκα», αποτελεί μια σπάνια, πολυσχιδή προσωπικότητα στο σύγχρονο τοπίο των παραστατικών τεχνών. Η πορεία της δεν συνιστά μια απλή αλληλουχία επαγγελματικών ρόλων, αλλά μια βαθιά συνεκτική πρακτική που συνυφαίνει τις ιδιότητές της ως χορογράφου, περφόρμερ, σκηνοθέτιδος, ερευνήτριας και διπλωματούχου μηχανικού. Σε αυτή τη δυναμική σύνθεση, η αναλυτική αυστηρότητα της επιστήμης συναντά τη σωματική ευφυΐα του χορού, δημιουργώντας ένα μοναδικό πεδίο έρευνας και δημιουργίας. Η προσέγγισή της υπερβαίνει τα συμβατικά όρια των καλλιτεχνικών ειδών, καθώς αξιοποιεί τη μεθοδολογία της μηχανικής για να διερευνήσει τις θεμελιώδεις δομές της επιτέλεσης — από τη μηχανική του ανθρώπινου σώματος και τη σχέση του με την τεχνολογία, μέχρι τα φιλοσοφικά θεμέλια της ίδιας της τέχνης.

Η καλλιτεχνική και ακαδημαϊκή της ταυτότητα σφυρηλατήθηκε μέσα από μια διαδρομή που συνδυάζει την τεχνική αρτιότητα με τη θεωρητική εμβάθυνση. Αυτή η διττή φύση της επιτρέπει να προσεγγίζει τη χορογραφία και τη διδασκαλία όχι ως μια διαδικασία αναπαραγωγής φόρμας, αλλά ως ένα πεδίο κριτικής σκέψης και πειραματισμού. Η διεθνής της πορεία, οι συνεργασίες της με πρωτοπόρους καλλιτέχνες της παγκόσμιας σκηνής, η πρωτοποριακή της έρευνα στη σχέση τέχνης και τεχνολογίας και η επιδραστική παιδαγωγική της μέθοδος την καθιστούν μια καλλιτέχνιδα-ερευνήτρια που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του παγκόσμιου διαλόγου για το μέλλον των παραστατικών τεχνών. Για τους σπουδαστές της Δραματικής Σχολής Τράγκα, η Δρ. Δημητρακοπούλου δεν είναι απλώς μια δασκάλα, αλλά ένας ζωντανός δίαυλος που τους συνδέει με τις πιο σύγχρονες και καινοτόμες πρακτικές της διεθνούς καλλιτεχνικής σκηνής.

Ακαδημαϊκή Θεμελίωση: Από την Πολυτεχνική Σκέψη στη Σωματική Έρευνα

Η ακαδημαϊκή πορεία της Δρ. Στέλλας Δημητρακοπούλου χαρακτηρίζεται από έναν σπάνιο συνδυασμό επιστημονικής και καλλιτεχνικής παιδείας, ο οποίος θεμελίωσε τη διεπιστημονική της προσέγγιση. Η διαδρομή της αποκαλύπτει μια συνειδητή επιλογή να γεφυρώσει δύο κόσμους που εκ πρώτης όψεως φαντάζουν ασύμβατοι, αλλά στην περίπτωσή της λειτούργησαν ως αλληλοσυμπληρούμενες πηγές γνώσης και μεθοδολογίας.

Διπλές Βάσεις στην Αθήνα

Στα διαμορφωτικά της χρόνια στην Αθήνα, η Δημητρακοπούλου ακολούθησε παράλληλα δύο απαιτητικές ακαδημαϊκές διαδρομές, αναπτύσσοντας ταυτόχρονα την αναλυτική και την καλλιτεχνική της σκέψη.

  • Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ): Το 2010, ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων Μεταλλουργών, λαμβάνοντας το αντίστοιχο δίπλωμα. Αυτή η πενταετής φοίτηση σε ένα από τα κορυφαία τεχνολογικά ιδρύματα της χώρας δεν αποτέλεσε μια παρένθεση στην καλλιτεχνική της εξέλιξη, αλλά τη βάση πάνω στην οποία οικοδόμησε μια συστηματική, δομημένη και ερευνητική προσέγγιση. Η εκπαίδευσή της στη μηχανική, την επιστήμη των συστημάτων, των δομών και των υλικών, της προσέφερε ένα μοναδικό γνωστικό πλαίσιο για την ανάλυση και τη σύνθεση της κίνησης και της περφόρμανς.
  • Επαγγελματικό Δίπλωμα Χορού: Παράλληλα με τις απαιτητικές σπουδές στο Πολυτεχνείο, καλλιεργούσε με αφοσίωση το καλλιτεχνικό της πάθος. Το 2006, έλαβε το δίπλωμά της από την Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή Χορού της Δέσποινας Γρηγοριάδου, πιστοποιώντας την τεχνική της αρτιότητα και τη βαθιά της δέσμευση στην τέχνη του χορού από πολύ νωρίς.

Μεταπτυχιακές Σπουδές στο Λονδίνο: Trinity Laban

Η μετάβασή της στο Λονδίνο σηματοδότησε μια περίοδο σύνθεσης και εξειδίκευσης, όπου οι δύο πτυχές της εκπαίδευσής της άρχισαν να συνομιλούν δημιουργικά.

  • Master of Arts (MA) με Διάκριση: Με την υποστήριξη της άκρως ανταγωνιστικής υποτροφίας του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (ΙΚΥ), ενός πρώιμου δείκτη της εξαιρετικής της πορείας, φοίτησε στο παγκοσμίου φήμης Trinity Laban Conservatoire of Music and Dance. Το 2009, αποφοίτησε με διάκριση από το μεταπτυχιακό πρόγραμμα ‘Dance-Theatre: The Body in Performance’. Ήδη από αυτό το στάδιο, η ερευνητική της διάθεση ήταν εμφανής, καθώς η πρακτική της έρευνα αξιοποιούσε το φαγητό ως μέσο για τη διερεύνηση της διαπλοκής μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού χώρου, ένα πρώιμο δείγμα της εννοιολογικής της προσέγγισης.
  • Διδακτορική Διατριβή (PhD): Η ακαδημαϊκή της πορεία κορυφώθηκε με την εκπόνηση της διδακτορικής της διατριβής, την οποία ολοκλήρωσε το 2016 στο Trinity Laban του Λονδίνου. Η πρακτική της έρευνα (practice-based PhD) έφερε τον τίτλο ‘(Il)legitimate Performances: Copying, Authorship and the Canon’ (Νόμιμες και μη-Νόμιμες Επιτελέσεις: Αντιγραφή, Πατρότητα και ο Κανόνας). Το θέμα της διατριβής της δεν αποτελεί μια στενά ακαδημαϊκή ενασχόληση, αλλά μια θεμελιώδη δήλωση για την πρακτική της. Εμβαθύνοντας σε έννοιες όπως η αντιγραφή, η πρωτοτυπία και η πατρότητα του έργου, η έρευνά της αμφισβητεί τις κατεστημένες δομές που ορίζουν την αξία και την αυθεντικότητα στις παραστατικές τέχνες. Αυτή η κριτική και αποδομητική ματιά, πιθανότατα ενισχυμένη από την αναλυτική της εκπαίδευση, παρέχει το διανοητικό υπόβαθρο για ολόκληρη την καλλιτεχνική και παιδαγωγική της φιλοσοφία. Προσεγγίζει τη δημιουργία και τη διδασκαλία με μια βαθιά κατανόηση των ιστορικών και θεωρητικών πλαισίων της επιτέλεσης, υπερβαίνοντας την απλή τεχνική για να διερωτηθεί για το «πώς» και το «γιατί» της τέχνης.

Η Καλλιτεχνική Πορεία: Χορογραφία, Περφόρμανς και Διεπιστημονικές Συνεργασίες

Η καλλιτεχνική πορεία της Δρ. Στέλλας Δημητρακοπούλου είναι πολυσχιδής και διεθνής, με παρουσιάσεις έργων της σε χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία, η Νορβηγία, η Σουηδία, η Κύπρος και η Γερμανία. Το έργο της εκτείνεται από τη χορογραφία και τη σκηνοθεσία μέχρι την περφόρμανς, το video dance και τη δραματουργία, αποκαλύπτοντας μια καλλιτέχνιδα που κινείται με άνεση μεταξύ διαφορετικών ρόλων και μορφών τέχνης.

Χορογραφικό, Σκηνοθετικό και Κινηματογραφικό Έργο (Ως Δημιουργός)

Ως αυτόνομη δημιουργός, έχει υπογράψει μια σειρά από καινοτόμα έργα που διερευνούν τη σχέση του σώματος με τον χώρο, τον χρόνο, την τεχνολογία και τη φιλοσοφία.

  • Έργα Περφόρμανς/Χορογραφίας:
    • COYOTE, we used to be humans (2022): Μια παράσταση που διερευνά τα όρια μεταξύ ανθρώπινης και ζωώδους φύσης.
    • Απόσταση Ασφαλείας (Safe Distance) (2021): Ένα πολυεπίπεδο έργο που γεννήθηκε μέσα από τους περιορισμούς της πανδημίας. Παρουσιάστηκε σε τρεις εκδοχές, ως δράσεις σε δημόσιο χώρο στο πλαίσιο του φεστιβάλ Tsak-Bam στην Αίγινα και ως παράσταση-διάλεξη στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ). Το έργο, που βραβεύτηκε από το πρόγραμμα ARTWORKS του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, διερευνά κριτικά την εμπειρία του σώματος σε συνθήκες εγκλεισμού και κοινωνικής αποστασιοποίησης, χρησιμοποιώντας τη χορογραφία, τη φιλοσοφία και την τηλεπικοινωνία.
    • Ondes Particulaires (2018): Μια παράσταση-εγκατάσταση που παρουσιάστηκε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά και εξερευνούσε τους μετασχηματισμούς της ενέργειας στον χώρο μέσα από σώματα, φώτα, ήχους και αρώματα.
    • Έρημη Χώρα-ΜΕΤΑ (Waste Land – AFTER) (2018): Μια περφόρμανς που παρουσιάστηκε στο Βερολίνο.
    • Reigen-Δέκα διάλογοι για το σεξ (2018): Συμμετοχή ως κινησιολόγος στην παράσταση της Αλίκης Δανέζη-Knutsen.
    • The Last Lecture (a performance) (2011/2016): Ένα έργο που εξελίχθηκε σε βάθος πενταετίας, συνδυάζοντας την περφόρμανς με τη μορφή της ακαδημαϊκής διάλεξης.
    • m my me (2012):.
    • Mind the Dance (2012):.
    • Frauen Danst Frauen (2011):.
  • Έργα Βίντεο (Video Dance):
    • Without Respect But With Love (2016): Ένα βραβευμένο έργο video dance διάρκειας 9 λεπτών.
  • Έργα με την Κολλεκτίβα Trio (Ως Ιδρυτικό Μέλος):
    • Trio Collective: A self-Interview (2015):.
    • Another Chair Dance (2011):.
    • re-re-twothousandth-ree (2011):.
    • Trio (2009):.

Ως Ερμηνεύτρια (Performer): Διεθνείς Συνεργασίες

Η εμπειρία της ως περφόρμερ την έφερε σε επαφή με μερικούς από τους πιο σημαίνοντες και ριζοσπαστικούς δημιουργούς της σύγχρονης τέχνης. Αυτές οι συνεργασίες δεν αποτελούν απλές αναφορές σε ένα βιογραφικό, αλλά διαμορφωτικές εμπειρίες που της προσέφεραν μια βαθιά, ενσώματη γνώση των πιο πρωτοποριακών μεθοδολογιών της παγκόσμιας σκηνής.

  • Tino Sehgal: Συνεργάστηκε με τον βραβευμένο καλλιτέχνη σε εμβληματικούς χώρους όπως η TATE Modern στο Λονδίνο (2012) και το Palais De Tokyo στο Παρίσι (2016). Η συμμετοχή της στο έργο του “This progress” αποτελεί παράδειγμα χορογράφησης της εμπειρίας του θεατή.
  • Les Gens d’Uterpan: Συμμετείχε στο έργο της γαλλικής κολεκτίβας στο πλαίσιο της παγκοσμίου κύρους έκθεσης Documenta 14 (2017).
  • Dora Garcia: (2018).
  • Synthesis 748 (Σπύρος Κουβαράς): (2017).
  • William Hunt: Στα Siobhan Davies Studios (2013).
  • Lea Anderson:.
  • Celia Stroom: Ως περφόρμερ στην παράσταση “TotenTanz”.

Τηλεόραση

  • Το 10 (2008): Συμμετοχή στην τηλεοπτική σειρά, βασισμένη στο μυθιστόρημα του Μ. Καραγάτση.

Συνεργασίες σε Άλλους Ρόλους

Η ευελιξία και η ολιστική της κατανόηση της σκηνικής δημιουργίας αποτυπώνεται στους πολλαπλούς ρόλους που έχει αναλάβει σε παραγωγές άλλων καλλιτεχνών.

  • Δραματουργός (Dramaturg): A priori dance co. (2017-2019), Luna Park (2016-2018).
  • Κινησιολόγος (Kinesiologist): Αλίκη Δανέζη-Knutsen (2018), Womans Hour (2014), Nasreen Baharouni (2014).
  • Βοηθός Χορογράφου (Assistant Choreographer): Synthesis 748 για τα έργα “SISS / PHUSS” (2020) και “Άσμα Ασμάτων” (2021).
  • Βοηθός Παραγωγής (Production/Project Manager): Luna Park (2016-2018), Anna Adhal (2015), Tino Sehgal (2014).

Φιλοσοφία και Έρευνα: Το Σώμα ως Εργαλείο Γνώσης και Δημιουργίας

Η πρακτική της Δρ. Στέλλας Δημητρακοπούλου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με μια διαρκή φιλοσοφική και θεωρητική έρευνα. Δεν αντιμετωπίζει τον χορό και την περφόρμανς ως απλές αισθητικές φόρμες, αλλά ως ισχυρά εργαλεία για την παραγωγή γνώσης, τη διερεύνηση της ανθρώπινης συνθήκης και την κριτική ανάλυση του κόσμου. Η προσέγγισή της συνθέτει δύο φαινομενικά αντίθετες, αλλά τελικά συμπληρωματικές, παραδόσεις του 20ού αιώνα. Από τη μία, αντλεί από τη φιλοσοφία της Martha Graham, η οποία θεωρούσε ότι «το σώμα λέει αυτά που δεν μπορούν να πουν οι λέξεις» και ότι ο χορός είναι «η κρυφή γλώσσα της ψυχής». Αυτή η οπτική τροφοδοτεί τη δουλειά της στην κινησιολογία για το θέατρο, όπου το σώμα του ηθοποιού καλείται να εκφράσει το μη λεκτικό, το υποσυνείδητο και την ιστορία του χαρακτήρα. Από την άλλη, υιοθετεί την προσέγγιση του Merce Cunningham, ο οποίος υποστήριζε ότι ο χορός είναι «κίνηση, όχι συναίσθημα», εστιάζοντας στις δομικές ποιότητες της κίνησης στον χώρο και τον χρόνο. Αυτή η δεύτερη οπτική της επιτρέπει να διευρύνει την έννοια της χορογραφίας πέρα από το ανθρώπινο σώμα, για να συμπεριλάβει αντικείμενα, μηχανές, φωτισμό, ακόμα και τους ίδιους τους θεατές.

Performance as Philosophy in Practice

Αυτή η θεωρητική αναζήτηση δεν παραμένει στη θεωρία, αλλά μετουσιώνεται σε συγκεκριμένες ερευνητικές και καλλιτεχνικές δράσεις.

  • ‘Philosophy on our feet’ (2014-σήμερα): Είναι ιδρυτικό μέλος αυτού του ερευνητικού πρότζεκτ, το οποίο, μέσα από συμμετοχικά εργαστήρια και σεμινάρια, διερευνά έμπρακτα τη σχέση μεταξύ φιλοσοφίας και περφόρμανς.
  • Performance Philosophy School of Athens (2017): Σε μια κίνηση μεγάλης σημασίας για τον ακαδημαϊκό και καλλιτεχνικό διάλογο στην Ελλάδα, διοργάνωσε το 2ο Διεθνές Συμπόσιο της Performance Philosophy School of Athens. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) και το διεθνές δίκτυο Performance Philosophy, φέρνοντας στην Αθήνα κορυφαίους ακαδημαϊκούς και καλλιτέχνες του πεδίου.

Η Πινελιά του Μηχανικού: Τεχνολογία και Κυβερνητική στον Χορό

Η βαθιά γνώση της μηχανικής και της τεχνολογίας αποτελεί το πιο διακριτό και καινοτόμο στοιχείο της έρευνάς της. Η Δημητρακοπούλου δεν χρησιμοποιεί την τεχνολογία ως απλό σκηνικό εφέ, αλλά ως ενεργό συνεργάτη και αντικείμενο έρευνας, διερευνώντας νέες μορφές αλληλεπίδρασης και σωματικότητας.

  • CyberTouch: Ένα πειραματικό οπτικοακουστικό έργο που συνδυάζει χορό, μουσική και live coding (ζωντανό προγραμματισμό). Σε συνεργασία με τον Δρ. Βασίλη Αγιομυργιαννάκη, ανέπτυξε μια πρωτότυπη φορέσιμη τεχνολογία (wearable technology) που επιτρέπει στην περφόρμερ να ελέγχει σε πραγματικό χρόνο τη μουσική και τις προβολές βίντεο πάνω στο κοστούμι της, μέσω της κίνησής της. Το έργο αυτό αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα κυβερνητικής στην τέχνη, όπου το σώμα και η μηχανή εισέρχονται σε έναν διάλογο συνεχούς ανάδρασης.
  • Telematic Dance and Live Coding: Η ακαδημαϊκή της έρευνα, που έχει δημοσιευτεί σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά, επεκτείνεται και στον τηλεματικό χορό. Σε συνεργασία με τον καθηγητή Ιάννη Ζάννο, διερευνά τη δυνατότητα δημιουργίας παραστάσεων όπου χορευτές σε διαφορετικές γεωγραφικές τοποθεσίες αλληλεπιδρούν σε πραγματικό χρόνο. Χρησιμοποιώντας αισθητήρες κίνησης και το διαδίκτυο, οι κινήσεις των χορευτών μεταδίδονται και μετατρέπονται σε ήχο σε απομακρυσμένες τοποθεσίες, δημιουργώντας νέες συνθήκες για τη συνεργασία και την επιτέλεση. Αυτή η έρευνα την τοποθετεί στην απόλυτη πρωτοπορία του παγκόσμιου διαλόγου για τις ψηφιακές και παραστατικές τέχνες.

Διδακτική Εμπειρία και Παιδαγωγική Προσέγγιση

Η Δρ. Στέλλα Δημητρακοπούλου διαθέτει ένα πλούσιο και διακεκριμένο διδακτικό χαρτοφυλάκιο, το οποίο αποδεικνύει την αναγνώρισή της ως περιζήτητης παιδαγωγού σε πανεπιστημιακό και επαγγελματικό επίπεδο, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Η παιδαγωγική της προσέγγιση είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την καλλιτεχνική και ερευνητική της πρακτική, προσφέροντας στους σπουδαστές μια ολιστική, σύγχρονη και κριτική εκπαίδευση.

Ένα Διακεκριμένο Διδακτικό Χαρτοφυλάκιο

Η διδακτική της εμπειρία εκτείνεται σε μερικά από τα πιο σημαντικά ακαδημαϊκά ιδρύματα και επαγγελματικά προγράμματα παραστατικών τεχνών.

  • Πανεπιστημιακές Θέσεις:
    • Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου: Διδάσκει ως Επίκουρη Καθηγήτρια (επί συμβάσει) στο Τμήμα Παραστατικών και Ψηφιακών Τεχνών και έχει διδάξει στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών.
    • Trinity Laban (Ηνωμένο Βασίλειο): Έχει διδάξει στο ίδιο το ίδρυμα από το οποίο έλαβε τους μεταπτυχιακούς της τίτλους, γεγονός που πιστοποιεί το υψηλό επίπεδο της δουλειάς της.
    • Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας: Έχει διδάξει στο Παιδαγωγικό Τμήμα Προσχολικής Εκπαίδευσης.
  • Επαγγελματικές Σχολές και Προγράμματα:
    • Ανώτερη Δραματική Σχολή «Μαίρης Βογιατζή-Τράγκα»: Διδάσκει από το 2019 έως σήμερα, προσφέροντας την υψηλή της εξειδίκευση στη διδασκαλία του χορού και της κίνησης.
    • Workcamp in Performance and Choreography (Αθήνα και Βερολίνο): Δίδαξε σε αυτό το διεθνές εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τρία συνεχόμενα έτη (2015-2018).
    • Abundance Festival (Νορβηγία): Έχει διδάξει στο πλαίσιο διεθνών φεστιβάλ, μεταφέροντας την τεχνογνωσία της σε ένα ευρύτερο καλλιτεχνικό κοινό.

Το 2024, προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, συνιδρύοντας μαζί με την Κορίνα Κοτσίρη το RIZES LAB, μια πλατφόρμα για την υλοποίηση καλλιτεχνικών παραγωγών και εκπαιδευτικών δράσεων, ενισχύοντας περαιτέρω τη δέσμευσή της στη δημιουργία και τη μετάδοση της γνώσης.

Η Αξία για τους Σπουδαστές

Η παιδαγωγική της αξία για τους σπουδαστές της Δραματικής Σχολής Τράγκα είναι ανεκτίμητη. Η εκπαίδευση υπό την καθοδήγηση της Δρ. Δημητρακοπούλου υπερβαίνει κατά πολύ την εκμάθηση της τεχνικής του χορού ή της κίνησης. Οι σπουδαστές έχουν τη μοναδική ευκαιρία να μαθητεύσουν δίπλα σε μια ενεργή, διεθνώς αναγνωρισμένη καλλιτέχνιδα και ερευνήτρια, η οποία βρίσκεται στον πυρήνα των σύγχρονων καλλιτεχνικών ζυμώσεων. Η διδασκαλία της δεν βασίζεται σε μια στατική, παγιωμένη γνώση, αλλά σε μια δυναμική πρακτική που εξελίσσεται συνεχώς μέσα από τη δική της έρευνα και τις διεθνείς της συνεργασίες. Τους παρέχει τα εργαλεία για να αναπτύξουν μια κριτική σκέψη, να κατανοήσουν το σώμα τους ως όργανο έρευνας και έκφρασης, και να συνδέσουν την πρακτική τους με τα μεγάλα θεωρητικά και φιλοσοφικά ερωτήματα της εποχής μας. Εν ολίγοις, τους προετοιμάζει όχι απλώς για να γίνουν ικανοί ερμηνευτές, αλλά σκεπτόμενοι και καινοτόμοι καλλιτέχνες, έτοιμοι να ανταποκριθούν στις προκλήσεις της παγκόσμιας σκηνής του 21ου αιώνα.

Διακρίσεις και Αναγνώριση

Η ποιότητα και ο αντίκτυπος του καλλιτεχνικού και ερευνητικού έργου της Δρ. Στέλλας Δημητρακοπούλου έχουν αναγνωριστεί ευρέως, όπως αποδεικνύεται από την υποστήριξη που έχει λάβει από μερικούς από τους πιο έγκριτους και ανταγωνιστικούς πολιτιστικούς και ακαδημαϊκούς φορείς στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Αυτές οι διακρίσεις δεν αποτελούν απλώς τιμητικές αναφορές, αλλά μια ισχυρή απόδειξη της καινοτομίας και της σημασίας της δουλειάς της.

  • Υποτροφίες και Βραβεύσεις:
    • ARTWORKS – Πρόγραμμα Υποστήριξης Καλλιτεχνών Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (SNF): Τιμήθηκε με την ιδιότητα της Fellow, μια από τις πιο διάσημες αναγνωρίσεις για καλλιτέχνες που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα. Η βράβευση αφορούσε συγκεκριμένα το έργο της «ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ 3».
    • DanceWEB Europe: Έλαβε υποτροφία από το κορυφαίο ευρωπαϊκό πρόγραμμα για τον σύγχρονο χορό, το οποίο προσφέρει στους συμμετέχοντες την ευκαιρία να ενταχθούν σε ένα διεθνές δίκτυο πρωτοπόρων καλλιτεχνών.
    • Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών (ΙΚΥ): Η υποτροφία που έλαβε για τις μεταπτυχιακές της σπουδές στο Λονδίνο αποτέλεσε την πρώτη και θεμελιώδη αναγνώριση του εξαιρετικού της ακαδημαϊκού και καλλιτεχνικού δυναμικού.
  • Επιχορηγήσεις και Θεσμική Υποστήριξη:
    • Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού: Έχει λάβει επανειλημμένα οικονομική ενίσχυση για την παραγωγή των καλλιτεχνικών της έργων, μια επίσημη αναγνώριση της συνεισφοράς της στη σύγχρονη πολιτιστική σκηνή της Ελλάδας.
    • Ίδρυμα Ιωάννου Φ. Κωστοπούλου: Το έργο της έχει υποστηριχθεί από ένα από τα σημαντικότερα ιδιωτικά ιδρύματα πολιτισμού της χώρας.
    • Οργανισμός Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ: Έχει λάβει υποστήριξη από τον οργανισμό ΝΕΟΝ, ο οποίος εστιάζει στην προώθηση της σύγχρονης τέχνης.
    • Trinity Laban: Το ίδιο το πανεπιστήμιο έχει υποστηρίξει την ακαδημαϊκή και καλλιτεχνική της έρευνα, επιβεβαιώνοντας τη σχέση εμπιστοσύνης και την εκτίμηση στο πρόσωπό της.

Η Δρ. Στέλλα Δημητρακοπούλου είναι μια καλλιτέχνις-παιδαγωγός που ορίζει την εποχή της. Η ικανότητά της να συνδυάζει την επιστημονική μεθοδολογία με τη βαθιά σωματική γνώση, την τοπική δημιουργία με τον παγκόσμιο διάλογο και την πρακτική με τη φιλοσοφική έρευνα, την καθιστά έναν ανεκτίμητο εκπαιδευτικό πόρο και μια πηγή έμπνευσης για τη νέα γενιά καλλιτεχνών που εκπαιδεύεται στη Δραματική Σχολή Τράγκα.

Η Δρ. Στέλλα Δημητρακοπούλου είναι μια καλλιτέχνις-παιδαγωγός που ορίζει την εποχή της. Η ικανότητά της να συνδυάζει την επιστημονική μεθοδολογία με τη βαθιά σωματική γνώση, την τοπική δημιουργία με τον παγκόσμιο διάλογο και την πρακτική με τη φιλοσοφική έρευνα, την καθιστά έναν ανεκτίμητο εκπαιδευτικό πόρο και μια πηγή έμπνευσης για τη νέα γενιά καλλιτεχνών που εκπαιδεύεται στη Δραματική Σχολή Τράγκα.