Τάσος Μπεκιάρης

Hours

Χορογράφος

Τάσος Μπεκιάρης
Τάσος Μπεκιάρης

Τάσος Μπεκιάρης: Η Τέχνη της Κίνησης ως Φιλοσοφική Διερεύνηση και Ποιητική Έκφραση

Το Καλλιτεχνικό Στίγμα ενός ολιστικού Καλλιτέχνη και Δημιουργού

Ο Τάσος Μπεκιάρης δεν είναι απλώς ένας χορογράφος. Είναι ένας ολιστικός καλλιτέχνης —χορευτής, σκηνοθέτης, ερευνητής και, κυρίως, ένας αφοσιωμένος παιδαγωγός— του οποίου η πορεία ορίζεται από μια βαθιά και διαρκή επιθυμία για «διαδραστική επικοινωνία με την τέχνη και τον άνθρωπο». Ως διακεκριμένος καθηγητής Δημιουργικής Χορογραφίας στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης «Μαίρης Βογιατζή-Τράγκα», αποτελεί μια εμβληματική μορφή στη διαμόρφωση της νέας γενιάς παραστατικών καλλιτεχνών, μεταλαμπαδεύοντας μια φιλοσοφία που αντιλαμβάνεται την κίνηση ως πρωταρχικό εργαλείο έκφρασης, ψυχανάλυσης και ανθρώπινης σύνδεσης.

Η κεντρική θέση της καλλιτεχνικής του ταυτότητας εδράζεται στην πεποίθηση ότι ο χορός είναι μια ενοποιητική δύναμη που υπερβαίνει τις ταμπέλες και τις αυστηρές κατηγοριοποιήσεις των ειδών. Είτε μέσα από την προσωπική του ομάδα είτε μέσα από τις πολυάριθμες και ετερόκλητες συνεργασίες του, το έργο του διερευνά με συνέπεια την ανθρώπινη συνθήκη, επιδιώκοντας να εξωτερικεύσει σύνθετους εσωτερικούς κόσμους και φιλοσοφικά ερωτήματα μέσα από την παγκόσμια γλώσσα του σώματος. Αυτή η προσέγγιση τον καθιστά έναν εξαιρετικά σημαντικό εκπαιδευτικό στο πλαίσιο μιας δραματικής σχολής, όπου η συνέργεια μεταξύ σωματικής έκφρασης και δραματικής ερμηνείας αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της τέχνης του ηθοποιού. Η πορεία του, από την εκλεκτική του εκπαίδευση σε πολλαπλά είδη χορού μέχρι την ίδρυση της διεθνώς αναγνωρισμένης ομάδας του και τον ρόλο του ως καλλιτεχνικού διευθυντή, συνθέτει το πορτρέτο ενός δημιουργού που βρίσκεται σε συνεχή διάλογο με την τέχνη του και τον κόσμο.

Θεμέλια και Επιρροές: Μια Πολυσχιδής Εκπαιδευτική Διαδρομή

Η καλλιτεχνική ταυτότητα του Τάσου Μπεκιάρη σφυρηλατήθηκε μέσα από μια εκπαιδευτική διαδρομή που χαρακτηρίζεται από εύρος, βάθος και μια σπάνια ισορροπία μεταξύ πρακτικής και θεωρίας. Το θεμελιώδες λεξιλόγιό του δεν περιορίζεται σε μία μόνο σχολή ή τεχνική, αλλά αντλεί από ένα ευρύ φάσμα κινητικών ιδιωμάτων. Η εκπαίδευσή του περιλαμβάνει δυναμικά και εμπορικά είδη όπως jazz, contemporary jazz, hip-hop και musical theatre, τα οποία συνδυάζονται αρμονικά με την αυστηρή πειθαρχία των τεχνικών του σύγχρονου χορού, όπως release και Limon. Αυτή η πολυμορφία δεν αποτελεί απλώς μια συσσώρευση δεξιοτήτων, αλλά τη βάση πάνω στην οποία οικοδομεί μια υβριδική και προσβάσιμη χορογραφική γλώσσα, ικανή να επικοινωνήσει με διαφορετικά κοινά και να υπηρετήσει ποικίλες δραματουργικές ανάγκες.

Καθοριστική για τη διαμόρφωσή του υπήρξε η περίοδος των σπουδών του στις Ηνωμένες Πολιτείες, υπό την καθοδήγηση της καταξιωμένης Laurie Ann Gibson, μια εμπειρία που του προσέφερε μια διεθνή προοπτική και τον έφερε σε επαφή με τις πρωτοποριακές τάσεις της παγκόσμιας σκηνής του χορού. Ωστόσο, αυτό που τον διαφοροποιεί ουσιαστικά είναι η παράλληλη ενασχόλησή του με τη θεωρητική και ερευνητική πλευρά της κίνησης. Η παρακολούθηση σεμιναρίων Dance Therapy με τη Ζωή Πανερίτη και Χορολογίας με την Κάτια Σαβράμη αποκαλύπτει ένα βαθύ ενδιαφέρον για τις ψυχολογικές, θεραπευτικές και αναλυτικές διαστάσεις του χορού, υπερβαίνοντας την τεχνική αρτιότητα.

Αυτή η διανοητική περιέργεια κορυφώνεται με τη μακρόχρονη ερευνητική του συνεργασία με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και ειδικότερα με το μεταπτυχιακό πρόγραμμα της Αρχιτεκτονικής Σχολής. Η ενασχόλησή του με το επιστημονικό πεδίο «Αρχιτεκτονική – Σχεδιασμός Χώρου» καταδεικνύει μια μοναδική προσέγγιση που συνδέει την εφήμερη τέχνη της κίνησης με τη δομημένη επιστήμη του χώρου, εξερευνώντας πώς το σώμα ορίζει και ορίζεται από το περιβάλλον του. Αυτή η σύνθεση πρακτικής και θεωρίας δεν είναι απλώς ένα άθροισμα προσόντων, αλλά ο πυρήνας της καλλιτεχνικής του ταυτότητας. Εξηγεί γιατί το έργο του συχνά περιγράφεται με φιλοσοφικούς όρους, ως μια διαδικασία που προκαλεί «εσωτερικό ταρακούνημα» και οδηγεί σε μια «ποιητική μεταμόρφωση». Αυτή η ολιστική κατανόηση της περφόρμανς, όπου το σώμα, ο νους και ο χώρος βρίσκονται σε αδιάρρηκτο διάλογο, αποτελεί το πολύτιμο κεφάλαιο που μεταφέρει στους σπουδαστές της Δραματικής Σχολής Τράγκα.

Η Καλλιτεχνική Πορεία: Από τη Σκηνή στη Διδασκαλία

Η επαγγελματική διαδρομή του Τάσου Μπεκιάρη ξεδιπλώνεται μέσα από τρεις βασικούς άξονες: την προσωπική του δημιουργία μέσω της ομάδας του, τις στρατηγικές συνεργασίες με κορυφαίους πολιτιστικούς θεσμούς και μια συνεπή διεθνή παρουσία που επιβεβαιώνει την καλλιτεχνική του εμβέλεια.

LOAD Dance Company: Ένα Προσωπικό Όχημα Έκφρασης

Η ίδρυση της LOAD Dance Company το 2012 αποτέλεσε μια καθοριστική στιγμή στην πορεία του, σηματοδοτώντας την ωρίμανσή του σε έναν αυτόνομο καλλιτεχνικό διευθυντή με διακριτό όραμα.1 Η ομάδα λειτουργεί ως το προσωπικό του εργαστήριο για χορογραφική έρευνα και έκφραση. Το εναρκτήριο έργο, «Ανασφάλλω» (2013), έθεσε αμέσως τις βάσεις της ταυτότητάς του, συνδυάζοντας τη χορογραφία του με πρωτότυπα κείμενα της Χριστίνας Μητροπούλου και καθιερώνοντας έναν σαφή χοροθεατρικό προσανατολισμό.1 Ακολούθησε το «Στίζω» (2017), μια βαθιά προσωπική δουλειά που ο ίδιος περιέγραψε ως μια εξομολόγηση για τους φόβους του θανάτου, της μοναξιάς και του εγκλωβισμού στον χρόνο, αποκαλύπτοντας μια διαδικασία δημιουργίας που πηγάζει από την εσωτερική ανάγκη και την ψυχαναλυτική διερεύνηση.7

Συνεργασίες στο Θέατρο και τις Παραστατικές Τέχνες

Η ικανότητά του να γεφυρώνει διαφορετικούς καλλιτεχνικούς κόσμους αποδεικνύεται από το εντυπωσιακό εύρος των συνεργασιών του. Κορυφαία στιγμή αποτελεί η σχέση του με το Εθνικό Θέατρο, όπου στην παράσταση «Σαλώμη» (2018) δεν ανέλαβε μόνο τη χορογραφία, αλλά ερμήνευσε και τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Ιωάννη του Βαπτιστή, μια διπλή ιδιότητα που καταδεικνύει την πολύπλευρη σκηνική του αντίληψη. Η συμμετοχή του ως χορευτής στη μεγάλη παραγωγή «Το Δικό μας Σινεμά» (2019), με χορογραφίες του Φωκά Ευαγγελινού, επιβεβαιώνει τη θέση του ανάμεσα στους κορυφαίους της ελληνικής σκηνής. Το έργο του εκτείνεται από το αρχαίο δράμα, με τις χορογραφίες για τις «Βάκχες» (2023), μέχρι το σαιξπηρικό ρεπερτόριο με τον «Βασιλιά Ληρ» (2023) και το σύγχρονο θέατρο με το έργο «Το Αίμα» (2022), αποδεικνύοντας την εκπληκτική του προσαρμοστικότητα σε διαφορετικές δραματουργικές απαιτήσεις.

Διεθνής Παρουσία και Αναγνώριση

Η καλλιτεχνική του σφραγίδα έχει αναγνωριστεί και εκτός των ελληνικών συνόρων. Η τριετής συνεργασία του ως χορευτής και χορογράφος με την ομάδα L.A.G. στη Νέα Υόρκη του προσέφερε πολύτιμη εμπειρία σε ένα από τα μεγαλύτερα μητροπολιτικά κέντρα των παραστατικών τεχνών.1 Η διεθνής του αναγνώριση επισφραγίζεται από τον ρόλο του ως κριτή σε διαγωνισμούς χορού παγκοσμίου κύρους, όπως το εφηβικό Grand Prix της Ρωσίας, μια θέση που προϋποθέτει βαθιά γνώση και σεβασμό από την παγκόσμια κοινότητα του χορού.1 Ιδιαίτερη σημασία έχει η συμμετοχή του στην Εθνική Ελληνική Αποστολή στην περίφημη

Prague Quadrennial of Performance Design and Space το 2015, όπου συνέβαλε σε μια ακαδημαϊκή και ερευνητική ομάδα, επιβεβαιώνοντας τη διπλή του ιδιότητα ως πρακτικού και θεωρητικού της τέχνης του. Αυτή η συνεχής κίνηση μεταξύ διαφορετικών γεωγραφικών και καλλιτεχνικών πεδίων δεν είναι τυχαία, αλλά αντανακλά τη φιλοσοφία του για την τέχνη ως έναν χώρο χωρίς σύνορα, όπου διαφορετικές κουλτούρες και ιδιώματα μπορούν να συναντηθούν και να δημιουργήσουν κάτι νέο.

Η Φιλοσοφία της Κίνησης: Διδασκαλία και Καλλιτεχνική Διεύθυνση

Η διδασκαλία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καλλιτεχνικής ταυτότητας του Τάσου Μπεκιάρη. Με μια πορεία που ξεκινά από το 2004, έχει αφήσει το αποτύπωμά του σε αμέτρητους σπουδαστές σε επαγγελματικές και ερασιτεχνικές σχολές σε όλη την Ελλάδα, διδάσκοντας από Hip Hop μέχρι σύγχρονο χορό. Η παρουσία του στη Δραματική Σχολή Τράγκα, όπου διδάσκει το μάθημα της «Δημιουργικής Χορογραφίας», αποτελεί τη φυσική εξέλιξη μιας μακράς παιδαγωγικής διαδρομής, προσφέροντας στους μελλοντικούς ηθοποιούς τα εργαλεία για να κατανοήσουν και να αξιοποιήσουν το σώμα τους ως το κύριο εκφραστικό τους μέσο.

Η εκπαιδευτική του φιλοσοφία εκφράζεται έμπρακτα και μέσα από τον ρόλο του ως καλλιτεχνικού διευθυντή. Το 2021, ίδρυσε το 1ο Φεστιβάλ Χοροθεάτρου «ROOM», έναν θεσμό που γεννήθηκε από την αντίθεσή του στον «διαχωρισμό» και τις «ταμπέλες» στην τέχνη. Το φεστιβάλ προσφέρει βήμα σε νέους δημιουργούς από ετερόκλητα πεδία —όπως flamenco, butoh και musical— να πειραματιστούν ελεύθερα, ενσαρκώνοντας το όραμά του για έναν χορό που «ενώνει, δεν διχοτομεί».

Στον πυρήνα της διδασκαλίας και της δημιουργίας του βρίσκεται μια βαθιά ανθρωποκεντρική προσέγγιση. Αντιλαμβάνεται την τέχνη ως μια μορφή «ψυχανάλυσης», έναν τρόπο για να γίνει κανείς «πιο άνθρωπος». Στις συνεντεύξεις του, τονίζει την αξία της «αυθεντικότητας και της ειλικρίνειας». Παρότι η χορογραφική του μέθοδος είναι εξαιρετικά δομημένη —«χορογραφώ ακόμα και το περπάτημα», δηλώνει χαρακτηριστικά— ο τελικός στόχος παραμένει η ανάδειξη της εσωτερικής «αλήθειας» των ερμηνευτών. Αυτή η αλήθεια, πιστεύει, είναι που καθιστά κάθε παράσταση μια μοναδική και ανεπανάληπτη εμπειρία, τόσο για τους δημιουργούς όσο και για το κοινό.

Εργογραφία και Διαδρομή

Καλλιτεχνικές Συνεργασίες (Θέατρο – Χορός)

  • Σκηνοθεσία / Χορογραφία / Σύλληψη
    • Σαραγήνη (2022), Θέατρο Arroyo – Σκηνοθεσία, Σύλληψη/Ιδέα, Μουσική επιμέλεια, Χορογραφία
    • Στίζω (2017), Θέατρο Άνεσις – Σύλληψη/Ιδέα, Μουσική επιμέλεια, Χορογραφία
    • Ανασφάλλω (2013), Θέατρο Αργώ – Σύλληψη, Σκηνοθεσία, Χορογραφία (με την ομάδα LOAD Dance Company)
  • Χορογραφία / Επιμέλεια Κίνησης
    • Βάκχες (2023), του Ευριπίδη, Θέατρο Έναστρον (Δραματική Σχολή Τράγκα) – Χορογραφίες
    • Βασιλιάς Ληρ (2023), του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, Θέατρο Arroyo – Χορογραφίες
    • Το Αίμα (2022), του Σέρτζι Μπελμπέλ, Θέατρο Altera Pars – Επιμέλεια κίνησης
    • Ο μικρός πρίγκιπας (2016), Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης» – Χορογράφος
  • Ερμηνεία (Χορευτής / Ηθοποιός)
    • Το Δικό μας Σινεμά (2019), των Ρέππα-Παπαθανασίου, Θέατρο Άλσος – Χορευτής (Χορογραφίες: Φωκάς Ευαγγελινός)
    • Σαλώμη (2018), του Όσκαρ Ουάιλντ, Εθνικό Θέατρο Rex Σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη» – Ηθοποιός (στον ρόλο του Ιωάννη)
    • Συνεργασία με την ομάδα L.A.G. στη Νέα Υόρκη (3 έτη) – Χορευτής και χορογράφος
    • Συνεργασία με την ομάδα Χορόνδε της Μαρίας Λάζαρη – Χορευτής

Κινηματογράφος & Τηλεόραση

  • Βάσει της εκτεταμένης έρευνας που πραγματοποιήθηκε, δεν εντοπίστηκαν συμμετοχές σε κινηματογραφικές ταινίες ή τηλεοπτικές σειρές. Η καλλιτεχνική πορεία του κ. Μπεκιάρη εστιάζει αποκλειστικά στον χώρο των παραστατικών τεχνών, της χορογραφίας και της διδασκαλίας.

Σπουδές & Ακαδημαϊκοί Τίτλοι

  • Εκπαίδευση σε Jazz, Contemporary Jazz, Hip Hop, Musical Theatre
  • Εκπαίδευση σε τεχνικές σύγχρονου χορού (Release, Limon)
  • Σπουδές χορού στις ΗΠΑ υπό την καθοδήγηση της Laurie Ann Gibson
  • Σεμινάρια Dance Therapy με τη Ζωή Πανερίτη
  • Σεμινάρια Χορολογίας με την Κάτια Σαβράμη

Διδακτική Εμπειρία & Καλλιτεχνική Διεύθυνση

  • Καθηγητής Δημιουργικής Χορογραφίας, Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης «Μαίρης Βογιατζή-Τράγκα»
  • Ιδρυτής και Καλλιτεχνικός Διευθυντής της ομάδας χορού LOAD Dance Company (από το 2012)
  • Ιδρυτής και Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Χοροθεάτρου «ROOM» (από το 2021)
  • Διδασκαλία Hip Hop και Σύγχρονου Χορού σε επαγγελματικές και ερασιτεχνικές σχολές (από το 2004)
  • Διοργάνωση σεμιναρίων σε όλη την Ελλάδα

Διακρίσεις & Σημαντικές Συμμετοχές

  • Συμμετοχή στην Εθνική Ελληνική Αποστολή στη Διεθνή Έκθεση Σκηνογραφίας και Θεατρικής Αρχιτεκτονικής της Πράγας (Prague Quadrennial, 2015)
  • Κριτής σε διεθνείς διαγωνισμούς χορού, συμπεριλαμβανομένου του εφηβικού Grand Prix της Ρωσίας
  • Ερευνητική συνεργασία με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, Σχολή Αρχιτεκτόνων, σε έργα για την απεικόνιση του χώρου
  • Συμμετοχή στο Φεστιβάλ Χορού του Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων
LOAD Dance Company

Συνεργασίες με την Δραματική Σχολή Τράγκα